24 ساعت پس از اینکه مقر سازمان ملل با خاک یکسان شد، سینکلر به صحنه حادثه رسید. هنگامیکه آن را به یاد میآورد، میگوید:« اولین نشانه بارز اینکه شرایط در حال وخیم شدن است.»
به گزارش سرویس بینالملل «فردا»، سایت «فارین پالیسی» اقدام به گزینش ده عکس منحصر بفرد از مشهورترین عکاسان جنگ دنیا کردهاست.
بغداد؛ روز بعد
استفانی سینکلر
یکی از لحظات جاودانه نبرد، 24 ساعت پس از اینکه مقر سازمان ملل با خاک یکسان شود، تنها یک مرد و یک جرثقیل که در حال زیر و رو کردن خرابیها در محل حادثه است. سینکلر میگوید:« فکر نکنم که هیچ فردی را از زیر آوار درآوردند.» یک روز قبل، وی لحظاتی پس از انفجار مرگبار به صحنه حادثه رسید. هنگامیکه آن را به یاد میآورد میگوید:« اولین نشانه بارز اینکه شرایط در حال وخیم شدن است.»
بغداد؛ پمپ بنزین
موئیزس سامان
سامان، یک عکاس اسپانیا، ده-دوازده بار به عراق سفر کرد تا برای نیویورکتایمز و دیگر روزنامهها عکس بگیرد. در روزهای اولیه پس از اشغال توسط آمریکا، سامان به یک پمپ بنزین رسید که در شعلههای آتش میسوخت. وی تعریف میکند:« به نظر میرسید که مردم وارد آن شدهاند، آتش روشن کردهاند، و فوراَ منفجر شده است.» وی در آنجا سرباز آمریکایی ایستاده بر ماشینی دید که « فریاد میزد و از مردم میخواست که دور شوند، و تلاش میکرد نظم را دوباره برقرار کند... در حقیقت هیچ چیزی سر جایش نبود.»
بغداد؛ زندگی ادامه دارد
موئیزس سامان
هنگامیکه سامان در محله فقیرنشین و پر از خشونت الوزیریه بغداد پیادهروی می کرد، این عکس ماندگار را از همنشینی مرد و جنگ به ثبت رساند. دود همچنان از ماشینهای نظامی آمریکایی که مورد حمله قرار گرفته بود، در حال بلند شدن است و هوا را تیره و تار میکند. در همین حین مردی با لباسهای مرتب و با کف دستی از جلوی آنها عبور میکند. وی میگوید:« این فرد در حال عبور بود و من به این میاندیشیدم که چطور زندگی عادی هنوز هم در بغداد ادامه دارد. حتی در مناطق جنگی، مردم باید به فکر زندگی روزمره خودشان باشند.»
بنتیئو (سودان)؛ یادگارهای عصرمدرن
اسون تورفین
تورفین در دهه گذشته به عنوان شاهدی بر جنگهای آفریقا عمل کردهاست. وی میگوید:« اعتقاد جدی دارم که برای موفق بودن باید شناخت از منطقه داشت. اگر تنها در مسیر هائیتی به افغانستان از آنجا عبور میکنید، واقعاَ فرصتی برای درک ماجرا ندارید.» سربازان شورشی سودانی وی را به دشتی نزدیک بنتیئو، پایتخت منطقه مستقل جنوب سودان، بردند که استخوانها و جمجمههای زیادی در پخش شده بود، تا به وی نتایج 20 سال جنگ داخلی را نشان دهند. وی میگوید:« استخوانها تازه هستند. در این آب و هوا، شدیداَ گرم و مرطوب، جسد انسان به سرعت تجزیه می شود و به خاک فرو می رود.»
انگتی (کنگو)؛ نمونهای از هزاران
مورکوس بلیدسدال
بلیدسدال، عکاس انگلیسی در سال 1998 به کنگو رفت تا «تاثیرات نبرد را در جوامع مستند کند.» وی با صحنههای تکان دهندهای مواجه شد. این عکس از مراسم تشیع ماپنزا بولوما، یک نوزاد دختر 10 ماهه است که بر اثر طب اسهال در روستای انگتی از دنیا رفت. پس از اینکه یکی از فرماندههای جنگجویان محلی، برای چنگ اندازی بر معادن طلا، خیل عظیمی از مردم به این روستا پناه بردند. وی به یاد می آورد:« دارویی برای درمان کودکان نبود. برای همین وی کشته شد.»